برخی از صوفیه با اعتقاد به اینکه انبیاء با استفاده از قدرت معجزه مردم را به راه راست هدایت می‌کردند، برای مشایخ خود دست به کرامت‌سازی زدند تا انتظار هدایتی که از مشایخ خود دارند را با قدرت معجزات انبیاء برابر جلوه دهند و از این راه مریدان را به سوی خود جذب کنند.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب- مساله کرامت بعنوان جزء لاینفک تصوف در اثبات مقام "ولیّ" در میان اهل خانقاه همواره مورت تاکید بوده و اختصاص فصل‌ها و بخش‌هایی به این مهم در آثار بازمانده از نویسندگان صوفیه، گواه صدق این مدعاست.[از کرامات تا خرافات، ص 286] به همین دلیل سوالی که به ذهن می‌آید آن است که دلیل مطرح شدن کرامات نزد صوفیه چه بود؟

مهم‌ترین دلیل مطرح شدن کرامات در نظام آموزشی خانقاه را می‌توان در این دانست که مریدان با اعتقاد به اینکه پیامبران باید مردم را به کمک معجزه به راه حق بیاورند، کارهایی خارق عادت از پیران و مشایخ خود انتظار داشته یا به آنها نسبت داده‌اند.[حدیث کرامت، ص 96] از این رو صوفیه که برای مشایخ خود مقامی همانند مقام انبیاء -از جهت هدایت مردم- در نظر داشتند، سعی کردند با کرامت‌سازی، مقام انبیاء را برای مشایخ خود تداعی کرده تا مردم با طیب نفس به ایشان روی آورند.

پی‌نوشت:
قربان‌پور آرانی حسین و دیگران، از کرامات تا خرافات، مجله ادیان و عرفان، 1393، شماره 2، ص 286
استعلامی محمد، حدیث کرامت، سخن، تهران، 1388، ص 96