طبق روایات، بزرگترین شاخصه شناخت یمانی، دوچیز می‌تواند باشد:
الف: خروج یمانی: صرف خروج وی در ماه رجب موضوعیت داشته و مشروعیت او با خروج است نه با سکون. نکته مهم‌تر این‌که حتی در صورتی که فرد یمانی قبل از خروج شناخته شود، بازهم برای اطاعت از او فوریتی نیست. چنان‌چه در روایت آمده است؛[کافی، ج8، ص 264] توجه گردد؛ چنان‌چه وجوب اطاعت و نصرت یمانی فوریت داشت، به چه دلیلی امام صادق(علیه‌السلام)، به شیعیان اذن تأخیر و یاری تا چند ماه دیگر را داده و نشانه‌ای به نام سفیانی را ملاک قرار داده است؟
ب) همزمانی با خروج خراسانی و سفیانی؛ براساس یک روایت،[الغیبة للنعمانی، ص 255] خروج یمانی بایستی با خروج سفیانی و خراسانی در یک روز واقع شود. لذا شاخصه شناخت یمانی، خروج سفیانی و خراسانی است. این درحالی است‌که هنوز سفیانی و خراسانی خروج نکرده و خروج یمانی بایستی همزمان با خروج آنان باشد. لذا با توجه به عدم خروج خراسانی و سفیانی، ادعای یمانی بودن احمدالحسن باطل خواهد بود. [پرسش‌ها و پاسخ‌ها، ص 34]

پی‌نوشت:
«بخدا سوگند آن‌را که شما می‌خواهید کسی نیست مگر شخصی که همه بنی‌فاطمه پیرامون او گرد آیند.همین که ماه رجب شد به نام خدای عزّوجلّ روی آورید و اگر خواستید تا ماه رمضان هم فریضه روزه را در میان خانواده خود بگیرید شاید این کار موجب نیروی بیشتری برای شما گردد و البته خروج سفیانی (برای شناخت هنگامه ظهور) شما را بس است.» کافی، شیخ کلینی، الاسلامیة، تهران.
الغیبة للنعمانی، محمد بن ابراهیم نعمانی، انتشارات مکتب صدوق، تهران.
پرسش‌ها و پاسخ‌ها، علی محمدی هوشیار، انتشارات تولی، قم.