بحث مذهب در تصوف، از بزرگ‌ترین چالش‌های صوفیه است که در مورد شیخ اکبر صوفیه نیز صدق می کند. گروهی او را شیعه و گروهی او را سنی متعصب می‌دانند. شهید مطهری معتقد است که اکثر علماء اندلس، ناصبی هستند و ابن عربی نیز اندلسی است. یا میرزا حسین نوری او را ناصبی‌ترین عالم، از علماء اهل سنت می‌داند.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ چالش مذهب سران صوفیه در مورد شیخ اکبر صوفیه، ابن عربی نیز صدق می‌کند. زیرا گروهی او را شیعه خالص و گروهی دیگر او را سنی ناصبی می‌دانند. چنانچه شهید مطهری درباره مذهب او می‌گوید: «محی‌الدین عربی، اندلسی است و اندلس جزء سرزمین‌هایی است که اهالی آن نه‌تنها سنی بودند، بلکه نسبت به شیعه عناد داشتند و بویی از ناصبی گری در آن‌ها بود... و لذا در میان علمای اهل تسنن، علمای ناصبی، اندلسی هستند و شاید در اندلس شیعه نداشته باشیم و اگر داشته باشیم خیلی کم است. محی‌الدین اندلسی است.» (امامت و رهبری، ص 163) همچنین علاءالدوله سمنانی قطب فرقه ذهبیه و آقا محمدعلی کرمانشاهی نیز ابن عربی را سنی مذهب می‌دانند. (کشف الاشتباه، ص 123)
محدث بزرگ میرزا حسین نوری درباره ابن عربی می‌نویسد: «در میان علماء عامه و ناصبی‌هایشان، ناصبی‌تر (دشمن‌تر نسبت به امام علی (علیه‌السلام) و فرزندانش) از ابن عربی دیده نمی‌شود.» (مستدرک الوسائل، ج 3، ص 422) بنابراین باید از شیعه خواندن ابن عربی پرهیز کرد، زیرا دشمنی او با اهل‌بیت (علیهم‌السلام) دیگر بر کسی پوشیده نیست و اگر نزد برخی از بزرگان دارای ارزش و احترامی است، فقط و فقط بخاطر برخی نظریات عرفانی ابن عربی است.

پی‌نوشت:
مطهری، مرتضی، امامت و رهبری، نشر صدرا، تهران، 1364، ص 163
محلاتی، ذبیح‌الله، کشف الاشتباه، به کوشش فردوسی، نشر نسیم ظهور، تهران، 1389، ص 123
نوری، حسین، مستدرک الوسائل، نشر موسسه آل البیت، بیروت، 1408 ه ق، ج 3، ص422