پس از اینكه پارس‌ها، سرزمین ماد را فتح كردند، همه توجه خود را بر شهرهای سرزمین بابیلون متمركز كردند. نبونئید (شاه بابیلون)، در حالیكه (پسرش:) بلشصّر محافظ بابیلون بود، سربازان و فرماندهان ارتش خود را مستقر كرد. درآن هنگام، كورش به سربازان ارتش اكّدی (بابیلونی) در شهر اوپیس در كرانه رود دجله حمله كرد، پس اهالی آن منطقه قیام كردند، ارتش پارسی نیز مردم معترض را قتل عام كرد.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ از تاریخ باستان، جنگ نظامی یكی از مهم‌‌ترین راه‌های تحمیل حاكمیت بر دیگر ملت‌ها بود. فارغ از اینكه این تحمیل می‌تواند «خوب» یا «بد» باشد، اما امروزه كسانی هستند كه از روی تعصبات نژادی و قومیتی می‌كوشند كه اصل وقوع بسیاری از جنگ‌ها را انكار كنند. از آن جمله می‌توان به فتح بین النهرین توسط كورش كبیر اشاره كرد. جنگی كه در آن شهر اوپیس به دست كورش هخامنشی ویران و اهالی آن غارت و قتل عام شدند.[1] این دیدگاه متخصصین تاریخ خاور نزدیك و همچنین دیدگاه پژوهشگرانی است كه در تاریخ هخامنشیان صاحب نظرند. در كنار این افراد، مایكل لمونس (هرچند تاریخنگار عمومی است) نیز بر همین عقیده است. او می‌نویسد:

After Persia conquered the Medes they focused their attention on the Babylonian’s cities. Nabonidus based his soldiers and administrators in Akkad while Belshazzar protected Babylon. When Cyrus attacked the soldiers at Opis on the Tigris river the inhabitants of Akkad revolted. The Persian army slaughtered the rebellious citizens of Akkad.

ترجمه: پس از اینكه پارس‌ها، سرزمین ماد را فتح كردند، همه توجه خود را بر شهرهای سرزمین بابیلون متمركز كردند. نبونئید (شاه بابیلون)، در حالیكه (پسرش:) بلشصّر محافظ بابیلون بود، سربازان و فرماندهان ارتش خود را مستقر كرد. درآن هنگام، كورش به سربازان ارتش اكّدی (بابیلونی) در شهر اوپیس در كرانه رود دجله حمله كرد، پس اهالی آن منطقه قیام كردند، ارتش پارسی نیز مردم معترض را قتل عام كرد.

روشن است كه مایكل لمونس نیز كورش كبیر را عامل تعدی به بین النهرین می‌داند. از سویی آیا نباید به مردم اوپیس حق داد كه نسبت به تجاوز هخامنشیان، اعتراض كنند؟ مگر باستانگرایان، كورش و دیگر شاهان هخامنشی را مظهر آزادی بیان نمی‌دانند،[3] پس سركوب و قتل عام مردم معترض به دست كورش كبیر، آن هم مردمی كه مورد تجاوز قرار گرفته اند، و كشورشان در حال سقوط است، به چه معناست؟!

پی‌نوشت:

[1]. بنگرید به: «كورش كبیر و اوپیس»
[2]. بنگرید به:‌
Michael Ray Lemons, Cush to Mysterious Babylon, Dorrance Publishing, Pittsburgh: Pennsylvania, Pp 40-41
[3]. البته امروزه اندیشمندان جهان بر این عقیده هستند كه ادعای آزادی بیان و آزادی‌خواهی كورش كبیر، یك دروغ تبلیغاتی برای فریب دادن مردم است. بنگرید به: «کورش الگوی ماکیاولیسم، گفتاری از اکونومیست» و «فرمانروای دروغین صلح!»